INTERNATIONAL ASSOCIATION OF ART CRITICS GREEK SECTION

Home page

DOSSIER AICA HELLAS

ΗΛΙΑΣ ΚΑΣΣΕΛΑΣ

Ηλίας Κασσελάς, Χωρίς τίτλο, 2011-2012, πενάκι
Ηλίας Κασσελάς, Χωρίς τίτλο, 2011, πενάκι
Ηλίας Κασσελάς, Τοπίο, 2012, πενάκι

Ηλίας Κασσελάς

Στη δυναμική των μεταλλάξεων

Αίθουσα Τέχνης Καπλανών 5

15 Ιανουαρίου – 2 Φεβρουαρίου 2013

 

Ο Ηλίας Κασσελάς, δείχνοντας μια ενότητα σχεδίων με πενάκι και μολύβι, με τη φαντασία του και με εξαιρετική σχεδιαστική ικανότητα, ενεργοποιεί και τη φαντασία του θεατή, μεταφέροντάς τον στο δικό του κόσμο. Τα περισσότερα έργα του είναι χωρίς προσχέδιο. Βγαίνουν αυτόματα. Ξεκινάει από μια περιοχή πάνω στο χαρτί και, στη συνέχεια, όπως λέει ο ίδιος, «αφήνω το πενάκι να κάνει τη δουλειά».

 

Ζωντανοί οργανισμοί, δέντρα, γυναικεία σώματα, μυστήρια ζώα, μάτια, είναι ορισμένα από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο προσωπικό του λεξιλόγιο. Πρόκειται για ετερόκλητα στοιχεία που άλλες φορές είναι αναγνωρίσιμα και άλλες όχι, παρόλη την παραστατική τους υπόσταση.

 

Όταν ζωγραφίζει το έργο του Χωρίς τίτλο (2011), μόλις που έχει ζήσει δυο χρόνια στην Αθήνα. Πρωταγωνιστής στη σκηνή του είναι ο Βαν Γκογκ, τον οποίο θαυμάζει ως μύθο του μοντέρνου καλλιτέχνη. Γύρω του, απεικονίζεται η πόλη, συγκεκριμένα η Αθήνα, σαν ένα σύμπλεγμα από αντικείμενα, από κρέατα, από σκελετούς. Περιγράφοντας μια πόλη όπου επικρατεί το χάος και η αβεβαιότητα, ο Βαν Γκογκ έρχεται και απεικονίζεται σαν προστάτης του καλλιτέχνη, σαν κάποιος που τον κάνει να αισθάνεται όμορφα και που τον βοηθάει να προχωρήσει στη δουλειά του.

 

Όταν ζωγραφίζει το μεγάλο κτήνος που μοιάζει με φάλαινα και που πιάνει τη μεγαλύτερη επιφάνεια του χαρτιού, για να ισσοροπήσει τη σύνθεσή του, προσθέτει μια πρωταρχική γυναικεία φιγούρα. Με αυτόν τον τρόπο, το ζωώδες με το ανθρώπινο στοιχείο έρχονται σε απόλυτη αρμονία.

 

Το έργο του με τίτλο Τοπίο (2012), έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Πρόκειται για ένα αιωνόβιο, αειθαλές, δέντρο, φτιαγμένο με περίσσεια λεπτομέρεια, με μια μεγάλη κουφάλα στον κορμό του, τοποθετημένο σε μικρά λοφάκια από χώμα. Πρόκειται άραγε για το δέντρο της ζωής; Αν το παρατηρήσουμε με μεγαλύτερη προσοχή, θα δούμε στο πάνω μέρος του έναν μικρό Χριστό καθώς και κόκκαλα στα λοφάκια από χώμα: ένα πιθανό είδος μαρτύρων; Τέλος, ο κορμός του δέντρου, που ανοίγει αριστερά και δεξιά, παραπέμπει σε γυναικεία γεννητικά όργανα, εικόνα που συναντάμε και στα περισσότερα έργα της έκθεσης. Ο ίδιος λέει: «η αναφορά στα γεννητικά όργανα γίνεται ασυνείδητα. Πρέπει να ψάξουμε στη μεριά του Φρόιντ για να μάθουμε το λόγο».

 

Τα έργα του Ηλία Κασσελά είναι πάνω απ’ όλα ψυχικά τοπία. Κάθε έργο έχει και μια ιστορία να διηγηθεί που μαρτυρά τον πλούσιο ψυχικό κόσμο του καλλιτέχνη. Φλύαρος στο πενάκι του, δίνει όλο και περισσότερες πληροφορίες στον θεατή. Τα έργα πρέπει να κοιταχτούν με προσοχή γιατί κάθε λεπτομέρεια έχει τη σημασία της. Όσο για τη γυναίκα, παρουσιάζεται στο έργο του πότε για να ηρεμήσει τα ζωώδη ένστικτά μας και πότε ασυνείδητα, ίσως για να μας τα υπενθυμίσει.

 

Ξεπερνώντας την πρώτη ανάγνωση, που υποδηλώνει παραστατική ζωγραφική, συναντάμε ένα σωρό συμβολισμούς που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητοι. Ο Ηλίας Κασσελάς στήνει την προσωπική του μυθολογία και καλεί τον θεατή να την αποκρυπτογραφήσει.

 

Ήρα Παπαποστόλου