INTERNATIONAL ASSOCIATION OF ART CRITICS GREEK SECTION

Home page

DOSSIER AICA HELLAS

ΘΩΜΑΣ ΤΟΥΡΝΑΒΙΤΗΣ

Θωμάς Τουρναβίτης, Motha, λάδι σε καμβά
Θωμάς Τουρναβίτης, Pianist, λάδι σε καμβά
Θωμάς Τουρναβίτης, Koukou, λάδι σε καμβά

Θωμάς Τουρναβίτης

Είδωλα

Μελάνυθρος / Art Space

18 Ιανουαρίου – 16 Φεβρουαρίου 2013

 

Η λέξη «είδωλο» προκύπτει από τη λέξη «είδος», δηλαδή αυτό που φαίνεται, και σημαίνει κάτι που μπορεί να γίνει αισθητό με τις αισθήσεις μας. Όσον αφορά τη θρησκευτική της έννοια, η λέξη αναφέρεται σε ένα αντικείμενο λατρείας, που απεικονίζει κάποια θεότητα. Η λατρεία των ειδώλων ήταν δημιούργημα των Εβραίων που κατοικούσαν στην Αίγυπτο και μιλούσαν τα ελληνικά κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Μετά Χριστόν, σήμαινε κάθε θρησκευτική και φιλοσοφική πίστη που δεν αναφέρεται στον Θεό του χριστιανισμού. Στην καθημερινή ζωή, «είδωλο» ονομάζεται η αντανάκλαση ενός αντικειμένου, αλλά και, μεταφορικά, το πρόσωπο που μπορεί κάποιος να λατρέψει. Είδωλο μπορεί να είναι ένας ηθοποιός, ένας ποδοσφαιριστής, ένας πολιτικός, ένας μουσικός, ένας χορευτής κ.ο.κ.

 

Στην περίπτωση του Θωμά Τουρναβίτη είδωλα είναι τα πρότυπα που έχουμε και από τα οποία πρέπει να απογαλακτιστούμε. Είναι το μεσοδιάστημα από την παιδική ηλικία στην αντρική ωριμότητα. Αλλά είναι και το όραμα του διεθνισμού, η ένωση των λαών και η κατάργηση των συνόρων, η συνεργασία και η συνεννόηση, η συμβίωση μεταξύ των ανθρώπων.

 

Έτσι βλέπουμε να περνούν απ’ τον καμβά του πατεράδες, μανάδες, κόρες, θείοι, σύντροφοι, δοσίλογοι, ένστολοι, αρχηγοί, ζευγάρια που έχουν ακολουθήσει μια ώριμη πορεία, ομοφυλόφιλοι, μουσικοί, ζώα. Το κίνητρο για τα μουσικά είδωλα είναι η αγάπη της αίσθησης του ήχου αλλά και η αγάπη από την εμπειρία του από την περίοδο που ήταν στην χιπ χοπ σκηνή. Όσο για τα ζώα, σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, είναι αυτά που μας δείχνουν ένα σημείο το οποίο θα είναι πάγιο στο μέλλον μας. Είναι ακόμη, το ζωώδες ένστικτο: αυτό που κάνει τη μάνα ικανή να σκοτώσει για να προστατέψει το παιδί της.

 

Η τεχνική του απλή: λαδομπογιές οικοδομής και ταρατσών πάνω σε καμβά. Ο τρόπος που δουλεύει: τελάρο στο πάτωμα. Τα χρώματά του έντονα και αδιάλυτα. Μια ζωγραφική ανθρωποκεντρική με πολλά εξπρεσιονιστικά στοιχεία, αφού η πραγματικότητα παραμορφώνεται με σκοπό να περιγράψει τα συναισθήματα του καλλιτέχνη. Το στήσιμο της έκθεσης σημαντικό: τα έργα πολλά και τοποθετημένα κοντά το ένα στο άλλο. Με την απλή λογική: τόσα πολλά γίνονται γύρω μας και δε βλέπουμε τίποτα;

 

Τα έργα του Θωμά Τουρναβίτη μαρτυρούν τη θέλησή του για αλήθεια. Μαρτυρούν επίσης τη θετική πλευρά της επιστήμης η οποία, εκλαϊκευμένη, μετατρέπεται σε είδωλα. Ενώ, ταυτόχρονα, οριοθετούν την έκφρασή του, που συμβολίζει ότι η παιδική ηλικία έπαιται της ωριμότητας. Λιτός ο ίδιος, απογαλακτίζεται από τις μνήμες του παρελθόντος, και μαζί του συμπαρασύρει και τον θεατή.

 

Ο ίδιος λέει: «Τίποτα από ό,τι φτιάχνω δεν ανήκει σε μένα. Τίποτα δεν είναι δικό μου. Τις κορνίζες τις είδα στα ψαράδικα και τα χρώματα παντού. [...] Δεν κάνεις πρωτοποριακή τέχνη όσο η ωριμότητα προηγείται της παιδικής ηλικίας, την οποία οφείλω να προστατέψω από τα τέρατα της τέχνης. Αυτούς, δηλαδή, που δεν απογαλακτίζονται ποτέ από τις μνήμες του παρελθόντος...»

 

(Η έκθεση Είδωλα μεταφέρθηκε στη γκαλερί Μυρό στη Θεσσαλονίκη.)

 

Ήρα Παπαποστόλου